|
Bu konuda bir yazı yazmak nerden aklıma geldi bilmiyorum. Uzun zamandır içimde bir blog açma hevesi, bir şeyler yazma isteği vardı. Şimdilik bu hevesimi, bu yazacağım makale ile yatıştırmayı düşünüyorum. Şunu söylemeliyim ki benim başımdan böyle bir umutsuzluk geçmedi. Aşağıda yazdıklarımı, böyle düşünen birçok insan olduğundan ötürü yazdım. Bu makale, "Benim vücudumdan bir halt olmaz!" diyenlere, spora başlamak isteyip de başlayamayanlara.
Herkes zaman zaman karamsarlığa düşmüştür spor hayatında. Aylar boyu, her gün saatlerce ter döküp ilerleme gösterememek, spor yapan kişilerde sık karşılaşılan bir durumdur. Gerek yanlış beslenme, gerek yanlış program ve daha birçok yapılmış hata, emeğinizin boşa çıkmasına sebep olabilir. Konumuzla bunların hiçbir alakası yok. Yapılmış yanlışlar, yapılmıştır. Önemli olan ise, bu yanlışlardan sonra sizin içinde bulunduğunuz ruh halidir.
3 ay boyunca birçok şeyden fedakarlık yapıp; spor salonu, ev, iş arasında mekik dokuduğumuz günler sonucunda hiçbir yol katedemediğimizi görmek, büyük bir hayal kırıklığı, büyük bir motivasyon kaybıdır hepimiz için. Peki bu aşamada yapılması doğru olan şey nedir? Çevremizin tepkisinden korkup vaz mı geçeceğiz? "Al işte spor senin neyine?" demelerinden mi korkacağız? "Ben elimden gelen her şeyi yaptım." deyip gururumuzu mu korumalıyız, yoksa yaptığımız yanlışları arayıp vücudumuza bir şans daha mı vermeliyiz? Hata, Allah'ın yarattığı o mükemmel sistemde değil, senin kararlarında, uygulamalarında. Şimdi yapmamız gereken, her şeyi bir kez daha gözden geçirmek ve asgari hatada spor hayatımıza devam etmek. O mükemmel vücut, bir şansı daha hak ediyor.
_________________ A master manipulator of thoughts and behavior.
Hiçbir dinlenme, kazanılarak elde edilenden daha değerli değildir.
|